|
Eenmaal aangekomen werden we al gauw ontvangen in het prachtige kantoorpand. Eerst even kennismaken, wat zeker leuk is omdat je toch veel met elkaar belt. Zo worden de contacten toch wat persoonlijker. Wat bijpraten met een kopje koffie en vervolgens kregen we een rondleiding door het pand. Het is erg ruimtelijk ingericht, een groot pand voor een relatief klein aantal medewerkers, dat levert je de nodige ruimte op en een gevoel van rust in je werkomgeving. Dit laatste werd nog eens versterkt door het feit dat er geen radio aanstaat op de werkvloer. De werkomgeving is daar een heel andere ervaring dan hier bij het CJIB, met allebei zijn eigen voor- en nadelen natuurlijk. Na de rondleiding stapten we al gauw weer in de auto, want er was een strak schema aan te houden. Eenmaal aangekomen bij het zeilschip kwamen alle sportieve jassen en schoenen met witte zolen (anders mochten we niet mee) uit de auto en zo was ineens een sportief team van CJIB medewerkers te zien. Zoiets maak je in Zeeland niet elke dag mee! Gelukkig hoefden we geen handtekeningen aan fans uit te delen dus konden we gauw verder. Het bleek laagtij te zijn. Op de brug waar wij langs een ladder moesten afdalen, bleek het hoogteverschil nog een aardig steil stukje te zijn, en dat was voor sommige mensen wel even slikken. De heren hadden hier gelukkig geen last van. We maakten kennis met Marco, de schipper van ons zeiljacht. Een prachtig schip overigens, compleet uitgerust met alles wat je maar nodig kunt hebben. Ook zaten er overal touwen in alle kleuren en al gauw zag je bij sommige mensen al wat vraagtekens boven het hoofd zweven, zo ook bij ondergetekende! Eerst gingen we met de motor een stukje 'gewoon' varen om het lawaai van de werkzaamheden naast de steiger te kunnen ontsnappen. Na een korte introductie werden we aan het werk gezet door Marco. De motor ging uit en we zeilden netjes met de wind mee. Om alvast een voorproefje van de terugweg te krijgen mochten we ook een paar keer een stukje tegen de wind in zeilen, wat toch wat lastiger ging. Gelukkig duurde dat niet lang en kwamen we rond lunchtijd in Yerseke aan, waar we naar restaurant Vistro gingen. Het was natuurlijk geen grote verrassing dat hier alleen visgerechten werden geserveerd. Er viel te kiezen uit vissoep of champignonsoep vooraf, mosselen, scholfilet of kabeljauw als hoofdgerecht en een chocoladecakeje of ijssoesjes na.
Met goed gevulde buikjes verlieten we het restaurant. Toen we weer aan boord waren en de haven uit waren gevaren, bleek de wind aardig gedaald te zijn, zodat er eigenlijk te weinig wind stond om goed mee te zeilen. Het zou te lang duren om het hele eind terug te zeilen tegen de lauwe wind in, dus ging toch maar de motor aan voor de terugreis.
Voor iedereen die niet uitkeek naar het harde werk van het tegen de wind in zeilen was dit natuurlijk een hele opluchting. Na een poosje werden enkele lekkere snacks gepresenteerd en ook de Friese Beerenburg werd alom geschonken. Bijna aan de thuishaven bleven we nog even een paar rondjes draaien voordat we uiteindelijk dan toch aanmeerden. We hebben het zeer naar onze zin gehad en willen iedereen van deurwaarderskantoor Timmermans en Verdult heel hartelijk bedanken voor een hele leuke dag! Namens heel team 7 en teamleider Martin, Richard Aukema
|
Laatste foto's |























